نشانه هایی که وجود سیاره نهم منظومه شمسی را کاملا تایید می کند

[ad_1]

آیا سیاره نهم منظومه شمسی واقعا وجود دارد؟ در این مدت بحث‌های زیادی درباره وجود این سیاره جدید شکل گرفه است. اکنون اما تحقیق جدیدی بیش از پیش واقعی بودن این سیاره را تایید می‌کند.

یک سال و نیم پیش، اولین شواهد از وجود سیاره نهم منظومه شمسی منتشر شد. در آن مقاله، جرم این سیاره فرضی ده برابر جرم زمین تخمین زده شده بود. شعاع مداری آن نیز حدود ۷۰۰ واحد نجومی بیان شد. از آن زمان تاکنون مقالات زیادی منتشر شده که هرکدام وجود سیاره نهم را تایید و یا تکذیب کرده‌اند.

برخی اینطور استدلال می‌کنند که مدارهای اجرام خاصی از TNO ها (اجرام فراتر از مدار نپتون یا فرانپتونی ها) وجود سیاره نهم را تایید می‌کنند. در حالی که سایرین عقیده دارند اینگونه استدلال‌ها به علت نبود شواهد رصدی قابل اتکا نیست. آخرین تحقیقی که در این رابطه توسط دو اخترشناس از دانشگاه مادرید انجام شده، دید تازه‌ای به ما می‌دهد که این بحث‌ها را می‌تواند تمام کند. با استفاده از تکنیک جدیدی که روی اجرام بسیار دورتر از مدار نپتون یا ETNO ها تمرکز می‌کند، باور این دو اخترشناس این است که سیاره نهم واقعا وجود دارد.

ETNO ها یا اجرام فرانپتونی دور، اجرامی هستند که در فواصلی بیشتر از ۱۵۰ واحد نجومی از خورشید قرار گرفته‌اند. بنابراین مدار این اجرام، هیچگاه مدار نپتون را قطع نخواهد کرد. بنابر این تحقیق، فواصل بین گره‌های مداری ETNO ها و خورشید، می‌تواند ما را به سوی سیاره نهم منظومه شمسی راهنمایی کند.

تصویری هنری از سیاره نهم منظومه شمسی

این دو گره مداری، بخش‌هایی هستند که مدار جرم مورد نظر، صفحه منظومه شمسی را قطع می‌کند. در این نقاط است که احتمال برخورد این اجرام، با سایر اجرام منظومه شمسی به بیشترین مقدار خود می‌رسد. بنابراین، احتمال عبور از نزدیکی یک جرم دیگر و تغیر مدار ETNO ها نیز در همین نواحی بسیار بالاست. با اندازه‌گیری دقیق محل این نقاط، می‌توان بررسی کرد که آیا ETNO دچار تغییرات مداری می‌شوند یا خیر. تغییراتی که می‌توان آن را به حضور اجرام سنگین دیگری در آن محل نسبت داد.

Carlos de la Fuente Marcos یکی از نویسندگان این مقاله جدید می‌گوید:

اگر جرمی نباشد تا مدار ETNO را مختل کند، گره‌های مداری آنها بایستی به صورت یکنواختی توزیع شده باشد. چرا که دلیلی برای اختلال این گره‌ها وجود ندارد. اما در صورت وجود یک یا دو جرم اختلال‌گر، دو اتفاق ممکن است رخ دهد. حالت نخست این است که مدار ETNO ها پایدار است و آنها تنها گره‌های مداری خود را به دور از مسیر اختلال‌گرها قرار می‌دهند. اما اگر مدارشان ناپایدار باشد، این اجرام همانند دنباله‌دارهایی عمل می‌کنند که مدارهایی بسیار کشیده دارند و به نواحی داخلی منظومه شمسی، همچون سیاره مشتری هم نفوذ می‌کنند.

این دو اخترشناس، محاسبات و داده‌کاوی خود را برای تجزیه و تحلیل گره‌های مداری ۲۸ مورد از ETNO ها و ۲۴ مورد دیگر از اجرام دور منظومه شمسی انجام دادند. نتیجه این بود که این دو جمعیت از اجرام دور، در فواصل خاصی از خورشید تجمع می‌کردند. یک ارتباط بین مکان این گره‌ها و زاویه میل اجرام با صفحه منظومه خورشیدی نیز مشاهده شد.

تصویری متحرک از مدار سیارات داخلی، سیارات خارجی، TNO ها و مدار احتمالی سیاره نهم منظومه شمسی

یافته دومی که اشاره شد بسیار غیر قابل انتظار بود و دو اخترشناس را به این نتیجه رساند که سیاره نهم منظومه شمسی بایستی وجود داشته باشد. این سیاره است که مدار اجرام بررسی‌شده را به صورتی که گفته شد، تغییر می‌دهد.

De la Fuente Marcos تاکید می‌کند:

ما اینگونه فرض می‌کنیم که ETNO ها از نظر دینامیکی، همانند دنباله‌دارهایی هستند که با مشتری برهم‌کنش دارند. بنابراین یافته‌های حاصل از بررسی داده‌های آماری اجرام دور را می‌توان این‌گونه تفسیر کرد که نهمین سیاره در فاصله‌ای بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ واحد نجومی با آنها برهم‌کنش دارد.

همان‌گونه که اشاره شد، برخی از تحقیقاتی که وجود سیاره نهم را زیر سوال قرار می‌دادند، عقیده داشتند که مطالعه TNO ها از نظر رصدی به طور دقیق و بی‌طرفانه انجام نشده است. آنها می‌گفتند که خطاهای سیستمی در محاسبات مربوط به میل مداری TNO ها وارد شده است. چرا که همه این رصدها و محاسبات معطوف به جهت‌گیری خاصی در آسمان می‌شود.

با بررسی فاصله گره‌های مداری ETNO ها که به اندازه و شکل مدارشان بستگی دارد، تحقیق جدید اولین شاهد بر وجود سیاره نهم را ارائه می‌دهد. شاهدی که دیگر نمی‌توان به آن ایراد گرفت که به جهت‌گیری خاصی وابسته است. در حال حاضر تنها ۲۸ مورد ETNO شناخته شده است. اما پژوهشگران این تحقیق جدید اطمینان دارند که با کشف ETNO های جدید، نتیجه آنها بیش از پیش تایید خواهد شد.

جرمی به اندازه سیاره مریخ کافی است تا بتواند اختلال‌های مشاهده شده در اجرام کمربند کوییپر را ایجاد کند.

این دو اخترشناس حتی احتمال وجود سیاره دهم را نیز داده‌اند.

de la Fuente Marcos می‌گوید:

با در نظر گرفتن تعریفی که از سیارات داریم، این جرم دهم نمی‌تواند یک سیاره واقعی باشد. حتی اگر جرمش هم‌ارز جرم زمین باشد. چرا که این جرم با تعداد زیادی سیارک و سیاره‌های کوتوله احاطه شده است. در هر صورت شواهد نشان می‌دهد که جرمی بزرگ دورتر از کمربند کوییپر وجود ارد. فاصله این جرم از خورشید حدود ۵۰ واحد نجومی تخمین زده شده است و امید است که تحقیقات بعدی وجود آن را اثبات کند.

به نظر می‌رسد که منظومه شمسی هر ساله شلوغ‌تر می‌شود! اگر وجود سیارات نهم و حتی دهم به طور قطع تایید شود، شاید لازم باشد تا بار دیگر تعریف سیارات را بازنگری کنیم. مطمئنا در سال‌های آینده بحث سیارات و تعریف درست آنها در انجمن‌های اخترشناسی بسیار داغ خواهد بود.

[ad_2]

لینک منبع

مشخصات خودرو جدید سوبارو ایمپرزا ۲۰۱۸ Subaru Impreza

[ad_1]

خودروی زیبا و دوست‌داشتنی سوبارو ایمپرزا ۲۰۱۸ معرفی شد. نسل جدید این خودرو دارای به‌روزرسانی‌های جزئی بوده و قیمت آن اندکی نسبت به نسل قبلی افزایش پیدا کرده است.

سوبارو، ویژگی‌های جدیدی را برای مدل ۲۰۱۸ ایمپرزا (۲۰۱۸ Subaru Impreza) ارائه کرده است. قیمت پایه این خودرو پس از اضافه شدن هزینه تحویل در مقصد، تنها ۱۴۰ دلار  افزایش داشته است. نسل جدید ایمپرزا از پاییز امسال در تریم‌های ۲٫۰i، پریمیوم، اسپورت و Limited روانه بازارهای جهانی می‌شود.

تغییر بزرگ سوبارو ایمپرزا ۲۰۱۸ ، بهبود ایمنی سرنشینان است. هنگامی که راننده، برف‌پاک‌کن‌های شیشه را فعال می‌کند، چراغ‌های جلوی خودرو به صورت اتوماتیک روشن می‌شوند. این قابلیت به صورت استاندارد در تریم‌های پریمیوم، لیمیتد و اسپورت قرار گرفته است. همچنین نسخه اسپورت به گیربکس ۵ سرعته دستی با شیفتر تعویض کوتاه STI مجهز شده است. در مجموع، بازنگری‌های صورت گرفته خیلی عمده و اساسی نیستند اما حرکتی مثبت و رو به جلو در خودروی دوست داشتنی سوبارو ایمپرزا محسوب می‌شوند.

سوبارو ایمپرزا ۲۰۱۸ از همان پیشرانه ۴ سیلندر ۲ لیتری بوکسوری استفاده می‌کند که قدرت ۱۵۲ اسب بخار و گشتاور ۱۹۶ نیوتن متر را ارائه می‌کند. این خودرو بسته به تریم انتخابی با گیربکس CVT یا ۵ سرعته دستی عرضه خواهد شد. همچنین نسل جدید ایمپرزا بر روی پلتفرم جهانی سوبارو ساخته شده که ۷۰ درصد مستحکم‌تر از قبل بوده و تکان‌های بدنه را ۵۰ درصد کمتر از نسل قبلی کرده است.

سوبارو ایمپرزا در سال گذشته، بهترین رتبه ایمنی را در آمریکا به دست آورد و در کشور ژاپن نیز به عنوان خودروی سال ۲۰۱۶ معرفی شد. در پایان، جدول قیمت تیپ‌های مختلف سوبارو ایمپرزا ۲۰۱۸ و مقایسه آن با قیمت مدل ۲۰۱۷ را مشاهده می‌کنید:

سوبارو ایمپرزا سدان

تیپگیربکسقیمت مدل ۲۰۱۸قیمت مدل ۲۰۱۷
۲٫۰i۵ دنده دستی۱۹ هزار و ۳۵۵ دلار۱۹ هزار و ۲۱۵ دلار
۲٫۰iCVT۲۰ هزار و ۳۵۵ دلار۲۰ هزار و ۲۱۵ دلار
۲٫۰i PremiumCVT۲۲ هزار و ۱۵۵ دلار۲۲ هزار و ۱۵ دلار
۲٫۰i Sport۵ دنده دستی۲۲ هزار و ۹۵۵ دلار۲۲ هزار و ۸۱۵ دلار
۲٫۰i SportCVT۲۳ هزار و ۷۵۵ دلار۲۳ هزار و ۶۱۵ دلار
۲٫۰i LimitedCVT۲۵ هزار و ۵۵ دلار۲۴ هزار و ۹۱۵ دلار

سوبارو ایمپرزا ۵ درب

تیپگیربکسقیمت مدل ۲۰۱۸قیمت مدل ۲۰۱۷
۲٫۰i۵ دنده دستی۱۹ هزار و ۸۵۵ دلار۱۹ هزار و ۷۱۵ دلار
۲٫۰iCVT۲۰ هزار و ۸۵۵ دلار۲۰ هزار و ۷۱۵ دلار
۲٫۰i PremiumCVT۲۲ هزار و ۶۵۵ دلار۲۲ هزار و ۵۱۵ دلار
۲٫۰i Sport۵ دنده دستی۲۳ هزار و ۴۵۵ دلار۲۳ هزار و ۳۱۵ دلار
۲٫۰i SportCVT۲۴ هزار و ۲۵۵ دلار۲۴ هزار و ۱۱۵ دلار
۲٫۰i LimitedCVT۲۵ هزار و ۵۵۵ دلار۲۵ هزار و ۴۱۵ دلار

منبع : motor1

 

[ad_2]

لینک منبع

رنگ بندی گوشی گلکسی نوت ۸ سامسونگ مشخص شد

[ad_1]

سامسونگ رسما تایید کرد که پرچمدار جدید خود را در رویداد روز ۲۳ آگوست (۱ شهریور) در شهر نیویورک رونمایی خواهد کرد. سامسونگ گلکسی نوت ۸ (Galaxy Note 8) طراحی جدیدی را به این نسل خواهد آورد و احتمالا شباهت زیادی به اس ۸ پلاس خواهد داشت.

گفته می‌شود که سامسونگ گلکسی نوت ۸ در کم‌ترین حالت، سه نوع تنوع رنگی خواهد داشت. رونالد کوانت (Ronald Quandt) به عنوان یک افشاگر معروف، مدعی شده که جدیدترین گوشی این کمپانی در سه رنگ مشکی، خاکستری و آبی تیره تولید می‌شود.

آبی تیره تنها گزینه‌ی قابل بحث در میان رنگ‌های گلکسی نوت ۸ است، چرا که هیچ موقع شاهد چنین رنگی نبودیم.

البته گلکسی نوت ۷ پیش از این با رنگ آبی مرجانی عرضه شده بود که نظرات مثبتی را دریافت کرد. این کمپانی پس از اینکه به ناچار گوشی‌های گلکسی نوت ۷ را جمع آوری کرد، گلکسی اس ۷ را در رنگ آبی مرجانی و همچنین گلکسی اس ۸ و اس ۸ پلاس را نیز با این نسخه رنگی در اختیار کاربران قرار داد.

در حال حاضر، تولیدکنندگان گوشی‌های هوشمند رنگ‌های جدید و جالبی را به تولید رسانده‌اند. به عنوان مثال، هواوی پی ۱۰ در رنگ های سبز و آبی عرضه شد. شیائومی نیز گوشی می ۶ را با رنگ آبی تولید کرد. حتی اپل هم نسخه‌ی قرمز گوشی‌های آیفون ۷ و ۷ پلاس را روانه بازار کرد. همچنین تصاویری که اخیرا لو رفته، نشان می‌دهد که میزو پرو ۷ نیز در رنگ قرمز به بازار خواهد آمد.

[ad_2]

لینک منبع

دستگاه های هوشمندی که با حرکت شارژ می شوند

[ad_1]

دانشمندان، تکنولوژی را توسعه داده اند که در آن گجت ها با حرکات بدن انسان کار می کنند و نیازی به برق و باتری ندارند. این  دانشمندان، که یکی از اعضای تیم اصلی آنها یک دانشمند هندی است توانسته اند یک دستگاه فوق العاده نازک را طراحی کرده و توسعه بدهند که  می تواند گوشی های هوشمند، ردیاب تناسب اندام و دیگر ابزارها و گجت ها را تنها با  استفاده از حرکات انسانی مانند راه رفتن و تکان خوردن یا تکان دادن،  شارژ کند و همین حرکات بدن و تکان ها عامل پاور این گجت ها است.

همه باتری ها یک روز عمرشان به پایان می رسد و باید آنها را دور انداخت ولی این سیستم عمری طولانی خواهد داشت.

بر اساس تکنولوژی باتری ها، باید گفت باتری ها از لایه های فسفر سیاه ساخته شده اند که  فقط چند اتم ضخیم دارند.  در این تکنولوژی جدید با حرکات بدن و تکان خوردن  ،حتی در فرکانس های بسیار پایین، مقدار کمی برق تولید می شود. مثلا وقتی فرد خم می شود یا حرکت م یکند با همین حرکات هم الکتریسیته تولید می شود.

کری پینت، استادیار دانشگاه وندریلبیت در آمریکا معتقد است: « در آینده انتظار داریم که همه مان برای تجهیزات شخصی خود، انبارهای شارژ داشته باشیم. انبارهایی که انرژی آنها مستقیما توسط خودمان و با کمک حرکات بدنی مان تامین می شود. »

محققان معتقدند  که در مقایسه با روشهای دیگر طراحی شده ،برای تولید انرژی از حرکت انسان، این روش ، روش جدیدی است و  دارای دو مزیت اساسی است.

مواد به صورت اتمی و به اندازه کافی نازک و کوچک هستند که به پارچه ها آغشته می شوند، بدون اینکه تحت تأثیر ظاهر پارچه قرار گیرند. علاوه بر این می توانند انرژی خود را از حرکاتی که کمتر از ۱۰ هرتز – ۱۰ سیکل در ثانیه فرکانس دارد ، استخراج کنند. حتی فرکانس های خیلی پایین هم که مربوط به حرکت است می تواند مفید باشد.

دانشجویان دکترای این دانشگاه سخت درباره این موضوع مشغول تحقیق و بررسی هستند. آنها معتقدند که استخراج انرژی قابل استفاده از چنین حرکات فرکانسی پایین بسیار دشوار است.

در حال حاضر، تعدادی از گروه های تحقیقاتی در حال بررسی چگونگی استخراج انرژی از مواد پیزوالکتریک هستند. این مواد می توانند تغییرات مکانیکی را به برق تبدیل کنند.

با این حال، این مواد اغلب در فرکانس بیش از ۱۰۰ هرتز بهترین کار را انجام می دهند. به گفته محققان، این بدان معنی است که این مواد  برای جنبش ها و حرکات کوچک بدن انسان مفید نیستند.  یعنی کارایی کمی دارند و کارایی آنها کمتر از ۵ تا ۱۰ درصد حتی در شرایط مطلوب خواهد بود.

این محققان اضافه کردند که  براساس برآوردی که بر روی کارآیی بیش از ۲۵ درصد داشته اند متوجه شده اند که در یک پیکربندی ایده آل  ،وقتی دستگاه کار می کند، بیشترین میزان مصرف انرژی را از طریق تمام حرکات آهسته مانند نشستن یا ایستادن خواهد داشت.

یعنی وقتی تمام حرکات چه حرکات کم یا زیاد با هم به صورت یکپارچه مد نظر قرار گیرد ، بهترین وضعیت برای شارژ دستگاه را خواهیم داشت. این حمققان اعلام کردند که یکی از برنامه های کاربردی آینده ی این فناوری ممکن است طراحی لباس الکتریکی باشد.

این طراحی می تواند شامل لباس هایی از جنس کریستال مایع  باشد.این لباس های الکتریکی  به کاربران اجازه می دهد برای تغییر رنگ و الگوهای  صفحه نمایش گوشی هوشمند خود با زدن ضربه آسته یا شدید تغییرات مد نظر را ایجاد کنند.

این تیم تحقیقاتی در حال حاضر در حال انجام آزمایشات و بررسی ها و اندازه گیری های عملکرد در این باره هستند تا بتوانند برق مورد نیاز صفحه نمایش گوشی هوشمند را با کمک لباس الکتریکی تامین کند. جنس و ضخامت لباس هوشمند در این بررسی ها ، اندازه گیری و با نیاز باتری گوشی هوشمند سنجیده می شود.

 

منبع : gadgetsnow

[ad_2]

لینک منبع

مانیتور جدید بنکیو SW271 برای عکاسان حرفه ای رونمایی شد

[ad_1]





کمپانی بنکیو با معرفی مانیتور SW271 وارد میدان شده است. این مانیتور برای بازی ساخته نشده؛ ولی با بهره‌گیری از دقت رنگ بالا، انتخاب مناسبی برای عکاسان حرفه‌ای است. SW271 بنکیو، از یک پنل ۲۷ اینچی ۱۰ بیتی با وضوح ۴K UHD استفاده می‌کند؛ این پنل قادر است رنگ‌های RGB ادوبی را ۹۹ درصد و رنگ‌های sRGB را ۱۰۰ درصد پوشش دهد. این محصول در پوشش محدوده‌ی دینامیک نیز خوب عمل کرده است؛ به‌طوری که ۱۰۰ درصد از فضای رنگی Rec.709 و ۹۳ درصد از فضای DCI-P3 را پوشش می‌دهد.

مانیتور SW271 بنکیو، همانند دیگر محصولاتی که نیاز به دقت رنگ بالا دارند، از پنل IPS استفاده می‌کند. استفاده از این پنل، زاویه‌ی دید ۱۷۸ درجه‌ای (از تمامی جهت‌ها) برای کاربر فراهم می‌کند. این محصول بدون در نظر گرفتن پایه، دارای ابعاد ۳۶۸.۹ × ۶۱۳.۸ × ۶۲.۶۵ میلی‌متر و وزن ۹.۳ کیلوگرم است. ارتفاع مانیتور تا ۱۵۰ میلی‌متر قابل تنظیم است و می‌توان آن را ۵ درجه رو به پایین و ۲۰ درجه رو به بالا کج کرد. مانیتور SW271، یک پورت USB 3.1 نوع C نسل دوم و ۳ پورت ۰٫USB 3 دارد و برای نمایش تصویر، از یک پورت HDMI 1.4 و یک جفت DisplayPort 1.4 استفاده می‌کند.

شرکت بنکیو برای اطمینان از صحت رنگ، این مانیتور را با نرم‌افزار کالیبراسیون رنگ‌های اصلی ارائه کرده است. همچنین می‌توان با استفاده از ویژگی GamutDuo، دو محیط رنگی مختلف را در کنار یکدیگر مشاهده کرد. با استفاده از این ویژگی، کاربران حرفه‌ای می‌توانند از نمایش صحیح پروژه‌هایشان در سیستم‌های مختلف اطمینان حاصل کنند. در بسته‌بندی این محصول، یک عدد هود برای جلوگیری از تأثیر نور محیطی گنجانده شده است.


[ad_2]

لینک منبع

بستن نرم افزار های در حال اجرا عمر باتری آیفون را بهبود نمی بخشد

[ad_1]

یکی از رایج ترین تصورات در مورد سیستم عامل موبایل اپل و قابلیت مالتی تسکینگ آن، افزایش طول عمر باتری با بستن نرم افزار هاییست که در لحظه مورد استفاده قرار نمی گیرند؛ اما بنا بر گفته های متخصصین حوزه، چنین تصوری اشتباه بوده و حتی ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد.

کمپانی اپل نیز چنین مسئله ای را رد کرده و مقامات شرکت در پاسخ به سؤال کاربران گفته اند که بستن اپلیکیشن ها با سوایپ کردن از روی صفحه، به بهبود عملکرد باتری آیفون کمکی نخواهد کرد.

به عنوان مثال سال گذشته یکی از کاربران آیفون در ایمیلی از تیم کوک پرسید: «آیا شما مدام اپلیکیشن های iOS را می بندید و آیا چنین کاری برای افزایش عمر باتری لازم است؟» جالب اینکه «کریگ فدریگی» معاون ارشد بخش مهندسی نرم افزار اپل به ایمیل مذکور پاسخ داد و گفت: «نه و نه 🙂»

اکثر کاربران iOS همواره صفحه مولتی تسکینگ دستگاه خود را تخلیه می کنند

البته بستن اپلیکیشن ها برای افزایش عمر باتری مدت زیادی است که به عنوان یکی از حقایق سیستم عامل iOS مطرح شده و حتی توسط نشریات مختلفی به کاربران توصیه می شود. این امر موجب به وجود آمدن یک عادت همگانی در میان کاربران iOS شده و اکثر صاحبان آیفون و آیپد تا تخلیه کامل صفحه مالتی تسکینگ، به سوایپ کردن ادامه می دهند.

«کایل ریچر» یکی از تکنسین های سابق اپل و مدیر عامل کنونی «MartianCraft» شرح کاملی درباره موضوع مورد بحث نوشته و حتی ادعا می کند بستن اپلیکیشن ها برای باتری موبایل ضرر دارد:

بسیاری از مردم معتقدند بستن نرم افزارها در بدترین حالت حداقل ضرری نخواهد داشت؛ اما باید گفت که اتفاقاً فرآیند بستن اپلیکیشن ها مقدار قابل توجهی از انرژی باتری را به خود اختصاص خواهد داد.

در برخی مواقع سیستم عامل به بعضی از نرم افزارها نیاز دارد ولی به دلیل بسته شدن توسط کاربر، باید با صرف انرژی دوباره آنها را در پس زمینه راه اندازی کند.

باید در نظر داشت که تلفن های هوشمند جدید مقدار قابل توجهی حافظه در اختیار داشته و می توانند اپلیکیشن ها را برای مدت زمان بسیار طولانی و با صرف انرژی اندک، باز نگه دارند.

عمر باتری خصوصاً با بستن نرم افزارهای پر استفاده بیشتر کاهش می یابد و بستن و باز کردن مداوم این اپلیکیشن ها تاثیر به سزایی در تخلیه انرژی دستگاه خواهد داشت.

مسلماً آقای فدریگی به اندازه کایل ریچر درباره مضرات بستن مداوم نرم افزارهای iOS وارد جزئیات نشد اما در مجموع با استناد به گفته های این افراد، می توان با قاطعیت گفت که بستن اپلیکیشن ها به صورت دستی در آیفون، نه تنها کمکی به افزایش طول عمر باتری نخواهد کرد بلکه می تواند موجب کاهش آن نیز بشود.

[ad_2]

لینک منبع

نقد و بررسی تخصصی شاسی بلند فولکس واگن تیگوان در ایران

[ad_1]

صحبت از محبوبیت برندهای آلمانی در سراسر دنیا، کار بیهوده‌ای است. خودروسازان این کشور، جلوه‌ی کاملی از مهندسی و کارایی عالی در یک محصول مدرن را نمایش می‌دهند که تقریبا هر خریدار با هر سلیقه‌ای را به سمت خود می‌کشد. در این میان، گروه فولکس واگن با توجه به کیفیت بالای تولیدات در کنار قیمتی نسبتا مناسب، در هر کلاس خودرویی، محصولی قابل تأمل دارد.

کلاس شاسی‌بلند یا به بیان بهتر، کراس‌اوور، با توجه به مشخصات خاص ظاهری و فنی، فروش بسیار بالایی در سطح جهانی دارد و هر سال با تقاضای بیشتری از سوی مردم دنیا مواجه می‌شود. طبیعتا، از فولکس واگن‌ که در رقابت با تویوتا برای بیشترین میزان تولید خودروی جهان است، انتظار می‌رود کراس‌اوور مناسبی ارائه کند و به نیاز بازار پاسخ دهد. این شرکت از سال ۲۰۰۷ و با مدل تیگوان، به کلاس کراس‌اوورهای کوچک وارد شد؛ هرچند که از سال ۲۰۰۲ با مدل نسبتا بزرگ تورگ، اولین شاسی‌بلند خود را معرفی کرده بود.

نسل اول تیگوان، در ادامه‌ی نمایش یک طرح مفهومی در نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس ۲۰۰۶، تولید شد. استقبال از این مدل، فراتر از انتظار فولکس واگن‌ بود و پس از تولید اولیه در کارخانه‌ی اصلی این برند در ولفسبورگ آلمان، خطوط مونتاژ در آرژانتین، چین، ویتنام و روسیه نیز به عرضه‌ی تیگوان پرداختند. این خودرو تا سال ۲۰۱۷ و بیش از ۱۰ سال، در سبد محصولات فولکس واگن قرار داشت و تنها یک بار در سال ۲۰۱۱، با فیس‌لیفت جزئی مواجه شد. رقم نهائی تولید برای نسل اول تیگوان، عدد جالب توجه ۲.۶۴۵ میلیون دستگاه را نشان می‌دهد که گواه موفقیت این خودرو در بازار جهانی است.

نسل دوم و آخرین مدل تیگوان، سال ۲۰۱۵ و در نمایشگاه خودروی فرانکفورت به نمایش درآمد. این خودرو بر اساس پلت‌فرم MQB شرکت فولکس واگن تولید می‌شود که خودروهای مختلفی از جمله آئودی Q3، آئودیTT و حتی مدل گلف را شامل می‌شود. این پلت‌فرم، مزیت‌های زیادی دارد که مهم‌ترین آن، امکان تولید خودرو با سایزبندی متغیر در ابعاد مختلف و حتی فاصله محور چرخ‌ها است. به همین دلیل، تیگوان نسخه‌ی آمریکا و چین، کابین بزرگ‌تری دارند تا برای سرنشینان و قسمت بار، فضای بیشتری فراهم شود.

نسل جدید تیگوان، با افزایش حجم بدنه و استفاده از پیشرانه‌های مدرن فولکس واگن، رقیب مهمی برای برندهای آسیایی و آمریکایی محسوب می‌شود و پس از گذشت ۲ سال از زمان عرضه، مورد استقبال بازار جهانی قرار گرفته است. این خودرو در خطوط تولید فولکس واقع در آلمان، مکزیک، هند و مالزی حضور دارد و تا کمتر از یک ماه دیگر، واردات رسمی خود به ایران را آغاز خواهد کرد.

تلفیقی از یک سبک طراحی اسپرت با ویژگی‌های لوکس، در زبان طراحی فولکس واگن دیده می‌شود؛ موضوعی که در دیگر محصول مشهور این برند، یعنی سدان پاسات نیز وجود دارد. در تیگوان جدید، حس انتقامجو در چراغ‌های تقویت شده است، درحالی‌که باابهت و تاحدودی اشرافی به نظر می‌رسد. پهنای بدنه، ۳ سانتیمتر افزایش نشان می‌دهد؛ اما فاصله‌ی استاندارد کف خودرو تا سطح زمین، به همین میزان کمتر شده که نشانه‌ی عزم فولکس واگن برای تولید یک خودروی کاربردی و راحت است؛ حتی اگر بهترین گزینه برای حرکت در مسیرهای سخت خارج جاده نباشد.

از نظر کارشناسان، طراحی تیگوان تحت تأثیر محصولات مشهور آئودی قرار گرفته است. مدل جدید این خودرو، با ریل‌های باربند روی سقف، جلوپنجره‌ی سه بخشی و یک سپر کاملا اسپرت ارائه می‌شود که زیبایی تیگوان را افزایش می‌دهد. از نظر ظاهری، تیگوان در دو نسخه‌ی استاندارد و R-Line تولید می‌شود که نوع دوم، اسپرت‌تر است و با سپر خاص خود، همراه با رینگ‌های اختصاصی ۲۰ اینچ، قابل سفارش خواهد بود. زاویه شیب قابل حرکت برای تیگوان، با توجه به اندازه‌ی سپر جلو و دیگر مشخصات ظاهری، ۱۸.۳ درجه است که البته عدد بالایی نیست؛ اما فولکس واگن می‌تواند با ارائه‌ی پکیج آپشن‌های آف‌رود، سپر مخصوصی روی تیگوان نصب کند که زاویه‌ی پیمایش آن را به ۲۵.۶ درجه می‌رساند.

در نمای روبرو، خطوط روی جلوپنجره، کاملا هماهنگ و در راستای چراغ‌های اصلی هستند. حتی نوار LED مربوط به روشنایی روز هم با شیوه‌ای هنرمندانه در امتداد این قسمت قرار گرفته است. داخل سپر هم به قرینه‌ی چراغ‌ها، فضاهای خالی پیش‌بینی شده تا زیبایی تیگوان افزایش یابد. طبق رویه‌ی معمول در سبک طراحی محصولات فولکس واگن، بخش جلوی تیگوان هم یک‌نواخت و به‌ دور از افراط‌گرایی است. قسمت زیادی از سپر، دارای فضای خالی مناسب جهت عبور هوای مورد نیاز پیشرانه و دیگر قطعات فنی است؛ درحالی‌که چراغ مه‌شکن یا هر تجهیز دیگر که خیره‌کننده‌ی چشم بیننده باشد، در آن دیده نمی‌شود. حتی خطوط حجم‌دهنده‌ی روی کاپوت نیز کاربردی و نسبتا ساده هستند. طراحی هنرمندانه و البته میانه‌روی فولکس واگن در تیگوان، نشانه‌ای دیگر از تلاش این برند محبوب در ساخت یک محصول مردمی و مورد قبول ملت‌ها در سرتاسر جهان است.

نمای جانبی تیگوان، از سادگی بیشتری در مقایسه با بخش روبرو استفاده می‌کند؛ هرچند که خطوط صاف روی در، یک‌نواختی آن را کاهش داده است. خط اول از انتهای چراغ جلو تا زیر پنجره‌ها دیده می‌شود و خط دیگری نیز با گذشت از دستگیره‌های روی در، به سمت چراغ‌های عقب می‌رود. حجم‌دهی بدنه در گلگیرها، با حداقل هیجان انجام شده است و همراه با قابی از پلاستیک، که در قسمت رکاب‌ها وجود دارد، سادگی و غیر لوکس بودن تیگوان در این بخش را تأیید می‌کند. نوار براق فلزی، پیرامون پنجره‌ها کشیده شده است که نقش زیادی در متمایز کردن شیشه‌ها از باقی بدنه دارد. استفاده از نوار باریک فلزی، در رکاب تیگوان هم دیده می‌شود که در کنار قطعات پلاستیکی، نشانه‌ای دیگر از تلاش فولکس واگن برای کاهش هزینه‌های تولید این خودرو است.

در قسمت عقب، فرم چراغ‌های اصلی حالت مناسبی دارد و برای یک خودروی کراس‌اوور، جذاب به‌ نظر می‌رسد. حجم‌دهی به این بخش، منحصر به امتداد گلگیر تا بالای سپر است که در صندوق را از باقی بدنه، متمایز می‌کند. شیشه‌ی عقب هم اندازه‌ی قابل قبولی دارد و هماهنگ با دیگر اجزاء دیده می‌شود. نوار فلزی براق، مشابه آنچه در رکاب‌های جانبی به کار رفته است؛ روی سپر و محل اتصال بخش پلاستیکی به بدنه‌ی اصلی وجود دارد که چراغ‌های باریک هشداردهنده را شامل می‌شود.

ابعاد تیگوان شامل، طول ۴.۴۲۶ متر همراه با عرض ۱.۸۰۹ متر و ارتفاع سقف ۱.۶۶۵ متر است که با فاصله محورهای ۲.۶۰۴ متر ارائه می‌شود. کف خودرو تا سطح زمین، نزدیک به ۲۰ سانتیمتر فاصله دارد؛ اما در نسخه‌های دو دیفرانسیل، اندکی بلندتر است. چهار مدل تیگوان شامل ترندلاین، کامفورت‌لاین، های‌لاین و آر-لاین، از نظر آپشن‌های ظاهری متفاوت هستند و هنوز مشخص نیست که با کدام جزئیات، به ایران وارد خواهند شد.

فضای داخلی و کابین

با ورود به فولکس واگن تیگوان، نمایی مدرن به چشم می‌خورد که سرشار از فناوری و تا حد زیادی، اسپرت به نظر می‌رسد. نمونه‌های تیگوان با داشبورد دورنگ، جذابیت بیشتری خواهند داشت که احتمالا در نسخه‌های گران‌تر و همراه با آپشن‌های بالا، قابل استفاده است.حتی در ارزان‌ترین مدل تیگوان هم نمایشگر ۵ اینچ و امکانات پخش چندرسانه‌ای وجود دارد؛ اما پنل پشت فرمان در نمونه‌ی پایه، عقربه‌ای و سنتی خواهد بود. استفاده از نمایشگر عریض ۱۲.۳ اینچ برای دور موتور، سرعت لحظه‌ای و دیگر اطلاعات فنی پشت فرمان، گزینه‌‌ای سفارشی محسوب می‌شود؛ درحالی‌که نمایشگر لمسی میان داشبورد هم می‌تواند از نمونه‌ی ۸ اینچی باشد.

طراحی نسل جدید تیگوان، نزدیک به ۳ سانتیمتر فضای بیشتر در اختیار سرنشینان عقب می‌گذارد که اهمیت زیادی در افزایش راحتی کابین دارد. این خودرو، از هر نظر جادار و فضای کابین هم از لبه‌ی در تا پشت صندلی عقب، حدود ۴۷ سانتیمتر است که ایده‌آل به نظر می‌رسد. با خواباندن صندلی‌های ردیف دوم، طول وسایل قابل حمل با تیگوان، به مرز ۱۵۰ سانتیمتر افزایش می‌یابد. حجم مفید صندوق، ۶۱۵ لیتر برآورد می‌شود و با جمع شدن صندلی‌ها، به ۱,۶۵۵ لیتر می‌رسد.

قسمت مربوط به نمایشگر اصلی و مجرای تهویه‌ی هوا، کاملا طراز و افقی نیست. این بخش همراه با کمی برجستگی نسبت به دیگر اجزاء داشبورد ارائه می‌شود؛ درحالی‌که حالتی خوابیده و متمایز از دیگر طرح‌های متداول در خودروهای امروزی دارد. نوار باریک کروم، با وسواس خاصی در کابین تیگوان استفاده شده است و پیرامون قسمت‌های عبور هوا، پنل پشت فرمان، کلیدهای نمایشگر و دسته‌دنده دیده می‌شود. حتی دستگیره‌ی داخلی در هم فلزی و براق است، ضمن اینکه پوشش چرم مصنوعی، هماهنگ با صندلی‌ها، در قسمت‌های مختلف تودری، ارزش طراحی کابین تیگوان را نشان می‌دهد.

پیشرانه و قوای فنی

طبق معمول محصولات فولکس واگن، طیف وسیعی از پیشرانه‌های مختلف بنزینی و دیزلی برای هر مدل قابل سفارش است. تیگوان هم با ۸ نوع پیشرانه‌ی متفاوت عرضه می‌شود که حق انتخاب علاقه‌مندان در بازار جهانی را افزایش می‌دهد. با توجه به استاندارد نه‌چندان خوب گازوئیل ایران و بی‌علاقگی بازار کشور به خودروهای دیزلی، به بررسی نمونه‌های بنزینی تیگوان می‌پردازیم که ۴ نسخه از سری TSIرا شامل می‌شود. سیستم دیفرانسیل جلو یا چهارچرخ محرک، برای تمامی مدل‌های تیگوان با پیشرانه‌های مختلف قابل سفارش خواهد بود؛ درحالی‌که جعبه‌دنده‌ی ۶ سرعته‌ی دستی، ۶ سرعته‌ی خودکار و ۸ سرعته‌ی خودکار، در نمونه‌هایی با پیشرانه‌های متفاوت وجود دارند.

ارزان‌ترین مدل تیگوان در بازار اروپا، دارای پیشرانه‌ی ۱.۴ لیتری توربوشارژ است که قدرت ۱۲۵ اسب بخار با گشتاور ۲۰۰ نیوتن‌متر از دور موتور ۱۴۰۰ دور بر دقیقه دارد. هرچند این ارقام برای خودرویی به وزن ۱۵۰۰ کیلوگرم (با سیستم تک دیفرانسیل و جعبه‌دنده‌ی دستی)، چندان جذاب به نظر نمی‌رسد؛ اما در شتاب‌گیری عملکرد بسیار خوبی دارد و ظرف ۱۰.۵ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. نهایت سرعت این خودرو با کد ۱٫۴TSi BMT 125 S 5dr، حدود ۱۹۰ کیلومتر بر ساعت است؛ درحالی‌که میانگین مصرف سوخت آن، ۶ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر خواهد بود. مصرف این نسخه از تیگوان با سرعت ثابت بزرگراه، ۵.۳ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر و در ترافیک شهری، ۷.۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر برآورد می‌شود.

شاهکار فولکس واگن، با ارائه‌ی نسخه‌ی دیگری از تیگوان با پیشرانه‌ی ۱.۴ لیتری ادامه می‌یابد. با بهینه‌سازی سیستم توربوشارژ، مدل  ۱٫۴TSi BMT 150 S 5dr، قدرت ۱۵۰ اسب بخار و گشتاور ۲۵۰ نیوتن‌متر از دور موتور ۱۵۰۰ دور بر دقیقه تأمین می‌کند که برای رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در زمانی نزدیک به ۹ ثانیه کافی است. نهایت سرعت این مدل، ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت خواهد بود و میانگین مصرف سوخت ۵.۸ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر در اختیار می‌گذارد. بیشترین مصرف سوخت این خودرو، ۸.۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر است؛ درحالی‌که می‌تواند با سرعت ثابت، حدود ۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر، مصرف بنزین داشته باشد. این مدل از تیگوان، محبوبیت زیادی در بازار جهانی دارد و با طیف وسیعی از آپشن‌های فنی مثل جعبه‌دنده‌ی ۶ سرعته‌ی دستی یا خودکار، در کنار سیستم دو دیفرانسیل مدرن فولکس واگن موسوم به ۴MOTION قابل خرید خواهد بود.

فولکس واگن تیگوان، تنها با یک پشرانه‌ی ۲ لیتری توربوشارژ و مجهز به اینترکولر در آمریکا ارائه می‌شود که قدرت ۱۸۵ اسب بخار و گشتاور ۴۰۰ نیوتن‌متر از دور موتور ۱۹۰۰ دور بر دقیقه دارد. این خودرو با کد ۲٫۰TSi BMT 150 SEL 5dr شناخته می‌شود و در همه‌ی مدل‌ها، با جعبه‌دنده‌ی ۸ سرعته‌ی خودکار ارائه می‌شود. این خودرو (بسته به سطح آپشن‌ها و وزن خالص)، در زمانی بین ۸ تا ۸.۵ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد و نهایت سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت خواهد داشت. میانگین مصرف سوخت برای تیگوان ۲ لیتری، ۵.۷ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر است که در ترافیک شهری به ۶.۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر و در بزرگراه به ۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر می‌رسد.

قدرتمندترین نمونه‌ی تیگوان که با توجه به قیمت بالا و شرایط فنی خاص، در بیشتر نقاط جهان ارائه نمی‌شود، دارای پیشرانه‌ی ۲ لیتری به قدرت ۲۲۰ اسب بخار است. گشتاور این مدل، ۳۵۰ نیوتن‌متر است و از دور موتور ۱۵۰۰ دور بر دقیقه حاصل می‌شود. این نسخه از تیگوان، با پسوند Allspace نیز شناخته می‌شود و می‌تواند در زمانی حدود ۶.۵ ثانیه، به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد، درحالی‌که نهایت سرعت ۲۲۰ کیلومتر بر ساعت ارائه می‌کند. میانگین مصرف سوخت این خودرو کمتر از ۸ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر است و فقط با جعبه‌دنده‌ی ۷ سرعته‌ی خودکار و سیستم دو دیفرانسیل هوشمند ۴MOTION ارائه می‌شود.

 

مدلپیشرانهقدرت (اسب بخار) زمان رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت

(ثانیه)

جعبه‌دندهقیمت (دلار)
۱٫۴TSi BMT 125 S 5dr۱.۴ لیتر چهار سیلندر توربوشارژ۱۲۵۱۰.۵دستی ۶ سرعته۲۶٬۰۰۰
۱٫۴TSi BMT 150 S 5dr۱.۴ لیتر چهار سیلندر توربوشارژ۱۵۰۹۶ سرعته‌ی خودکار۳۱٬۰۰۰
۲٫۰TSi BMT 180 4Motion۲ لیتری چهار سیلندر توربوشارژ۱۸۵۸۸ سرعته‌ی خودکار۴۱٬۰۰۰
Allspace۲ لیتری چهار سیلندر توربوشارژ۲۲۰۶.۵۷ سرعته‌ی خودکار۴۶٬۰۰۰

 

آپشن‌های رفاهی و امکانات داخلی

گزینه‌های قابل انتخاب از میان تجهیزات فنی و ظاهری مختلف، برای خریدار تیگوان در بازار جهانی بسیار زیاد هستند. در گام اول، ۱۴ رنگ مختلف برای بدنه قابل سفارش خواهد بود؛ درحالی‌که ترکیب رنگ داشبورد و صندلی‌ها، ۹ حالت مختلف دارد. ۷ مدل رینگ اسپرت هم برای تیگوان پیش‌بینی شده است که شامل سایزهای ۱۷ اینچ تا ۲۰ اینچ می‌شود.

ارزان‌ترین نسخه‌ی تیگوان، با پسوند S شناخته می‌شود و از سال ۲۰۱۷، دارای نمایشگر ۸ اینچ و رینگ‌های اسپرت ۱۷ اینچ است. پوشش صندلی‌های این مدل، چرم مصنوعی و به‌صورت تک‌رنگ سیاه خواهد بود که هماهنگ با داشبورد ارائه می‌شود. سیستم رادیوی پیشرفته‌ی فولکس واگن موسوم به DAB، ناوبری ماهواره‌ای، پخش‌کننده‌ی CD، امکان اتصال حافظه‌ی جانبی از طریق درگاه USB و کارت‌خوان SD، پخش موسیقی و ارتباط با گوشی‌ هوشمند از طریق بلوتوث، دریافت و نمایش پیام کوتاه (SMS)، از امکانات استاندارد تیگوان هستند.

بالاتر از مدل S، نسخه‌ی SE قابل خرید است که علاوه بر آپشن‌های استاندارد، دارای فرمان چرم، رینگ‌های آلومینیوم ۱۸ اینچ، کروزکنترل هوشمند، مه‌شکن قدرتمند و تهویه‌ی مطبوع سه‌گانه است. امکان سفارش تیگوان SE با سیستم ناوبری پیشرفته‌ی فولکس واگن وجود دارد که همراه با نرم‌افزار Car-Net ارائه می‌شود. این آپشن در کنار مسیریابی عالی و راهنمایی راننده در پیدا کردن مقصد، اطلاعات هواشناسی و قوانین محلی مربوط به راهنمایی و رانندگی را در اختیار می‌گذارد که شامل بهترین مکان برای سوخت‌گیری و پارک خودرو نیز می‌شود.

دیگر مدل تیگوان با آپشن‌های بیشتر، با کد SEL شناخته می‌شود. صندلی‌های جلوی این خودرو، تمام الکتریکی هستند و در ۱۴ حالت تنظیم می‌شوند؛ به صورتی که حتی در بخش پهنای زانو، قابل تغییر خواهند بود. گرم‌کن داخل صندلی‌های ردیف اول و فرمان چرم وجود دارد؛ درحالی‌که امکان سفارش ماساژور نیز برای صندلی‌ها وجود دارد. سانروف الکتریکی، تمام سقف این مدل را شامل می‌شود، درحالی‌که روشنایی ملایم داخلی از طریق LED-های داخل کابین تأمین خواهد شد. این نسخه، دارای نمایشگر ۱۲.۳ اینچ پشت فرمان نیز خواهد بود که با سیستم اطلاع‌رسانی پویا (Active Info Display) حتی نقشه‌های ماهواره‌ای و مسیریابی را انجام می‌دهد. فناوری نمایش اطلاعات‌ روی شیشه‌ی جلو (Head-up Display) با چرغ‌های تمام LED در جلو، عقب و روشنایی روز، همراه رینگ‌های اسپرت ۱۹ اینچ، مجموعه‌ی نسبتا کاملی از آپشن‌های تیگوان در اختیار می‌گذارد.

بالاتری سطح آپشن‌های تیگوان، در مدل R-Line دیده می‌شود که علاوه بر امکانات دیگر مدل‌ها، از نظر ظاهری نیز متمایز است. این خودرو با یک سپر اسپرت و کاملا متفاوت شناخته می‌شود که رینگ‌های اسپرت ۲۰ اینچ و عبارت R-Line روی جلوپنجره را به همراه دارد. لوگوی اختصاصی این نسخه، در قسمت‌های مختلف تیگوان، خصوصا پشت سری صندلی‌ها و تودری‌های آن دیده می‌شود. چرم مرغوب و طبیعی، مهم‌ترین آپشن لوکس برای کابین تیگوان R-Line است.

تست تصادف و آپشن‌های ایمنی

به‌جرئت می‌توان فولکس واگن تیگوان را یکی از ایمن‌ترین خودروهای شاسی‌بلند دنیا دانست. این مدل، همواره در لیست برترین محصولات جهان از نظر حفظ جان سرنشینان قرار دارد و با توجه به عملکرد عالی در تست‌های تصادف و سطح بالای فناوری‌های ایمنی، مورد توجه علاقه‌مندان است.

نتیجه‌ی تست تصادف موسسه‌ی ایمنی خودروی اروپا نشان می‌دهد که تیگوان برای سرنشین بالغ، ایمنی ۹۶ درصد در انواع برخوردها به همراه خواهد داشت؛ درحالی‌که این میزان برای کودکان ۸۴ درصد خواهد بود. عابران پیاده نیز در صورت تصادف با این خودرو، ۷۲ درصد احتمال زنده‌ ماندن خواهند داشت؛ چراکه بسیاری از فناوری‌های مدرن ایمنی، مثل ترمز خودکار و هشدار برخورد در تیگوان وجود دارد. با این حساب، امتیاز مربوط به آپشن‌های حفاظتی این محصول، ۶۸ درصد محاسبه شده است.

تمامی مدل‌های تیگوان دارای ۷ ایربگ هستند که شامل ۴ ایربگ استاندارد برای سر و شانه‌ی سرنشینان جلو، دو کیسه هوای پرده‌ای در قسمت عقب و یک مورد در بخش زانوی راننده می‌شود. به لطف دوربین عقب و سنسورهای متعدد که پیرامون خودرو قرار دارند، فناوری پارک کمکی (Park Assist system) به‌خوبی عمل می‌کند. ضمن اینکه، نسخه‌های SE از فولکس واگن تیگوان، دارای پارک خودکار هستند.

سنسورهای جلو، به‌خوبی با ترمز اضطراری هماهنگ شده‌اند و در صورت تشخیص احتمال برخورد با عابران یا موانع، عمل می‌کنند. این فناوری، همراه با کروزکنترل هوشمند (ACC) کارایی بسیار خوبی در ترافیک شهری خواهد داشت و بی‌نیاز از دخالت راننده، عمل کاهش و افزایش سرعت تا حد مجاز را انجام می‌دهد. دیگر سیستم‌های مربوط به فناوری خودران که در خودروهای مدرن وجود دارد، مثل تشخیص اجسام در نقطه‌ی کور و هشدار تعویض لاین، در تیگوان SE ،SEL و E-Line وجود دارد.

تست فنی و آزمایش رانندگی

نشستن پشت فرمان تیگوان، تجربه‌ی رضایت‌بخشی است. صندلی‌های راحت، طراحی داخلی قابل قبول و آپشن‌های متنوع، حس خوبی به راننده‌ی تیگوان می‌دهد. اگر تجربه‌ی سواری با خودروهای معمول کلاس کراس‌اوور از برندهای آسیایی را داشته باشید، متوجه تفاوت‌های این خودرو با رقبای غیر آلمانی خواهید شد. ظرافت طراحی کابین و هماهنگی آن با نیازهای سرنشین تیگوان، غیرقابل انکار است و ارزش بالای محصولی از فولکس واگن را نشان می‌دهد.

پیش از این اشاره کردیم که فضای داخلی تیگوان، جادار و راضی‌کننده است. در کنار در، زیر کشوی کنسول، میان داشبورد و قسمت‌هایی از این قبیل، می‌توان حجم قابل توجهی کاغذ، تلفن‌ همراه و حتی بطری‌های بزرگ نوشیدنی گذاشت. در مقایسه با خودروهای شاسی‌بلند موجود در ایران، تنها هیوندای سانتافه است که صندوق باری نزدیک به حجم تیگوان ارائه می‌کند و دیگر خودروهای شاخص در این کلاس، نظیر هیوندای توسان، نیسان ایکس‌تریل، کیا اسپورتیج و رنو کولئوس، قابل مقایسه با تیگوان از نظر فضای صندوق عقب نیستند. نکته‌ی مهم در طراحی صندوق این خودرو، هم‌سطح بودن کف، با لبه سپر است که گذاشتن و برداشتن وسایل را ساده‌تر می‌کند.

اگر انسان بالغ با قدی حدود ۱۸۰ سانتیمتر را شاخص یک سرنشین بزرگ‌سال تصور کنیم، تیگوان برای ۵ نفر کاملا مناسب است. فضای ردیف دوم، در قسمت فاصله‌ی زانو تا صندلی جلو و فاصله‌ی سر تا سقف، ایده‌آل است و راحتی بسیار خوبی فراهم می‌کند. شبیه به آنچه در هواپیماهای مسافربری دیده‌ایم، پشت صندلی جلو و در مقابل سرنشین عقب، جایگاهی جمع‌شونده برای قرار دادن ظرف غذا و نوشیدنی وجود دارد که مسلما در سفرهای طولانی مدت، کارآمد است. صندلی‌های عقب، حالت ریلی دارند و فاصله‌ی آن‌ها تا صندلی جلو، قابل تغییر خواهد بود تا در مواقع لازم، بتوان فضای بیشتری برای صندوق عقب در اختیار داشت.

تیگوان برای سفرهای طولانی مدت بین شهری، یا کوتاه‌مدت داخل شهری مناسب است. حتی نسخه‌ی پایه از این خودرو، ۱۲۵ اسب بخار قدرت دارد و به لطف فناوری‌های مدرن فولکس واگن، در کمتر از ۱۱ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد که برای راننده‌ی یک کراس‌اور، راضی کننده است. دید خوب راننده به اطراف و میانگین مصرف سوخت ۶ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر که در همه‌ی نسخه‌ها وجود دارد، استفاده‌ی روزانه از تیگوان را توجیه می‌کند.

آپشن‌های فنی و رفاهی تیگوان، تأثیر زیادی در رضایت کاربران آن دارند. به عنوان مثال، سیستم DCC به راننده این امکان را می‌دهد تا میزان سختی فنربندی و بخش تعلیق را، بین سه حالت استاندارد، نرم (Comfort) و سخت (Sport) تنظیم کند. سکوت کابین هم، برای خودرویی با سایز بدنه‌ی بزرگ، حتی در سرعت‌های بالای بزرگراه، بسیار خوب ارزیابی شده است.

از نکات منفی این خودرو می‌توان به سواری نه‌چندان اسپرت آن اشاره کرد که در شتاب‌گیری ناگهانی به هنگام سبقت‌های بزرگراه، کمی کند عمل می‌کند. تیگوان در بسیاری از قطعات داشبورد و داخل در، از پلاستیک سخت استفاده کرده است که حس لوکس این خودرو را، کاهش می‌دهد، هرچند که متریال عالی صندلی‌ها، راضی‌کننده است.

در تست‌های فنی فولکس واگن تیگوان که توسط معتبرترین رسانه‌های خودرویی دنیا انجام شده است، به خریداران احتمالی توصیه می‌شود تا نمونه‌ی تک‌ دیفرانسیل را به نسخه‌ی دو دیفرانسیل، ترجیح دهند. هرچند که فناوری مدرن ۴MOTION شبیه به سیستم کواترو در آئودی، به هنگام حرکت تیگوان دو دیفرانسیل در مسیرهای برفی یا دارای گل‌ و لای فراوان، کارآمد و مفید خواهد بود اما بهتر است افرادی که علاقه‌مند ماجراجویی در طبیعت نیستند یا در مناطقی کم‌بارش شبیه ایران زندگی می‌کنند، تیگوان تک‌دیفرانسیل خریداری کنند تا مصرف سوخت کمتر و چابکی بیشتری در اختیار داشته باشند. فرم بدنه و سپرهای تیگوان، طوری طراحی شده است که توانایی حرکت در دست‌اندازهای عمیق را کاهش می‌دهد و در صورت عبور از چنین مسیرهایی، امکان آسیب‌دیدگی زیادی دارد.

مقایسه با رقبا

تعدادی از مطرح‌ترین کراس‌اورهای سایز متوسط دنیا، در ایران حضور دارند که از میان آن‌ها، می‌توان به هیوندای توسان، کیا اسپورتیج، نیسان ایکس‌تریل، تویوتا Rav4، هوندا CR-V، میتسوبیشی اوتلندر و رنو کولئوس اشاره کرد. در رده‌بندی برترین خودروهای دنیا در این کلاس، هوندا CR-V قرار دارد؛ درحالی‌که تیگوان بالاتر از تویوتا Rav4 ارزش‌گزاری شده است.

در بازار جهانی، آستانه‌ی قیمت تیگوان حدود ۳ هزار دلار بالاتر از توسان و اسپورتیج است؛ اما با آپشن‌های کامل، قیمتی مشابه آن‌ها دارد. فراموش نکنیم که نسخه‌ی فعلی توسان در ایران، پیشرانه‌ی ۲ لیتری ۱۶۴ اسب بخار به همراه دارد که از نظر توانایی‌های حرکتی، مشابه تیگوان استاندارد است، اما به‌زودی شاهد واردات نمونه‌های توربوشارژ ۱.۶ لیتری هیوندای توسان خواهیم بود که با قیمتی در همین حدود، قدرت ۱۷۵ اسب بخار و زمان ۷.۵ ثانیه در تست سرعت صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت خواهند داشت.

درباره‌ی قیمت نهائی تیگوان، نمی‌توان نظری قطعی داد؛ اما می‌توان پیش‌بینی کرد که نمونه‌ی ۲ لیتری با آپشن‌های سطح متوسط، مثل جعبه‌دنده‌ی خودکار و سیستم‌های ایمنی مدرن، حدود ۲۰۰ تا ۲۱۰ میلیون تومان فروخته شود. با این حساب، علاقه‌مندان کراس‌اوورهای اسپرت و البته ارزان‌تر، خریدار محصولات کره‌ای باقی خواهند ماند؛ اما افرادی که جذب مهندسی آلمانی و برندهای اروپایی هستند، تیگوان را با تویوتا Rav4، نیسان ایکس‌تریل و هوندا CR-V مقایسه خواهند کرد که همگی بین ۲۳۰ تا ۲۵۰ میلیون تومان قیمت دارند.

احتمال عرضه‌ی فولکس واگن تیگوان با آپشن‌های بالاتر و قیمتی نزدیک به ۲۵۰ میلیون تومان، بسیار زیاد است؛ چراکه به تجربه دیده‌ایم نام سازنده و امکانات رفاهی، تأثیر زیادی بر بازار ایران و علاقه‌مندان نسبتا متمول کلاس شاسی‌بلند دارد. در این حالت، هیوندای سانتافه و کیا سورنتو که از نظر کلاس بدنه در گروه با بدنه‌ی بزرگ‌تر نسبت به تیگوان قرار دارند، رقبای آن محسوب می‌شوند.

در مجموع، می‌توان امیدوار بود که به شرط قیمت‌گذاری صحیح و اطلاع‌رسانی قوی توسط نماینده‌گی اصلی، فروش بسیار خوبی در انتظار تیگوان باشد و خصوصا در بازار شاسی‌بلندهای ۲۰۰ میلیون تومانی، برتری نسبی خود در مقایسه با رنو کولئوس و محصولات کره‌ای را ثابت کند.

در جدول زیر، فهرستی از رقیبان احتمالی فولکس واگن تیگوان در بازار کشورمان را مشاهده می‌کنید.

مشخصات / مدل‌هافولکس واگن تیگوانرنو کولئوس ۲۰۱۶توسان ۲۰۱۷کیا اسپورتیج ۲۰۱۷هوندا CR-V ۲۰۱۶تویوتا RAV4میتسوبیشی اوتلندر ۲۰۱۷هیوندای سانتافه ۲۰۱۷کیا سورنتو ۲۰۱۷نیسان جوک اسپرتام‌جی GS
تعداد سیلندر۴۴۴۴۴۴۴۴۴۴۴
حجم موتور (لیتر)۱.۴۲.۵۲۲.۴۲.۴۲.۵۲.۴۲.۴۲.۴۱.۶۲
حداکثر توان (اسب بخار)۱۲۵۱۷۰۱۶۴۱۶۸۱۸۵۱۷۷۱۶۸۱۹۰۱۹۰۱۹۰۲۱۷
حداکثر گشتاور (نیوتن‌متر)۲۰۰۲۲۶۲۰۵۲۲۰۲۴۵۲۳۳۲۲۰۲۲۰۲۲۰۳۵۰
استاندارد آلایندگییورو ۶یورو ۵یورو ۵یورو ۵یورو ۵یورو ۵یورو ۵یورو ۵یورو ۵یورو ۵یورو ۵
مصرف سوخت ترکیبی (L/100 Km)۶۸.۴۸.۵۹.۴۸.۱۷.۱۹.۴۱۱۱۱.۲۶.۵۶.۲
جعبه دنده۶ سرعته خودکارCVT۶ سرعته خودکار۶ سرعته خودکارCVT۶ سرعته خودکارCVT۶ سرعته خودکار۶ سرعته خودکارCVT۶ سرعته خودکار
حجم باک بنزین۵۸۶۰۵۰۵۸۵۶۶۰۶۶۶۶۵۰۵۵
وزن (کیلوگرم)۱۵۰۰۱۶۰۰۱۵۲۰۱۶۹۵۱۷۸۰۱۵۸۰۱۵۷۰۱۵۸۵
قیمت (میلیون تومان)*۲۱۵۲۱۰۱۶۵۱۹۰۲۳۵۲۵۵۲۱۵۲۳۵۲۴۵۱۷۲۱۶۲

*مقادیر تخمینی با توجه به قیمت جهانی و محصولات هم‌رده در ایران

[ad_2]

لینک منبع

چگونه اپلیکیشن واتس اپ را روی آیپد یا آیپاد تاچ نصب کنیم؟

[ad_1]

نرم افزار واتس اپ را می‌توان یکی از محبوب ترین مسنجرها به حساب آورد. از طریق این اپلیکیشن می‌توانید برای دوستان خود متن، تصویر، فیلم، صدا ارسال نموده یا با‌ آنها مکالمه صوتی داشته باشید.

از آنجا که برای فعال سازی واتس اپ نیاز به ارسال کد فعال سازی است، به همین دلیل این اپلیکیشن تنها برای آیفون طراحی شده است. اگر قصد دارید تا واتس اپ را روی آیپد یا آیپاد تاچ خود نصب کنید، وارد مطلب درستی شده‌اید.

اگرچه واتس اپ را نمی‌توانید به صورت رسمی روی آیپد یا آیپاد تاچ نصب کنید، اما روش‌های خاصی برای انجام این کار وجود دارد که به آنها می پردازیم.

استفاده از نسخه وب واتس اپ

۱- روی آیپد خود وارد مرورگر سافاری شده و این آدرس را در قسمت Address Bar تایپ کنید.

۲- زمانی که پیج به صورت کامل بارگذاری شود، نسخه موبایل سایت واتس اپ را مشاهده خواهید کرد. حالا کافی است انگشت خود را بر روی آیکون رفرش نگه دارید و از منوی باز شده روی Request Desktop Site ضربه بزنید.

 

request desktop site whatsapp

۳- نسخه وب اپلیکیشن واتس اپ به نمایش درخواهد آمد و یک کد QR نیز در آن به چشم می‌خورد که باید به وسیله آيفون، آن را اسکن نمایید تا به اکانت خود دسترسی پیدا کنید.

۴- برای انجام این کار، واتس اپ را روی آيفون باز کرده و به قسمت Settings بروید. روی WhatsApp Web/Desktop ضربه بزنید و کد QR مورد نظر را اسکن کنید.

۵- صفحه مورد نظر روی آیپد به صورت خودکار مجددا بارگذاری شده و چت‌ها را به نمایش می‌گذارد.

البته محدودیت هایی از قبیل عدم ارسال نوتیفیکیشنها، قادر نبودن به ارسال صدا و همچنین خارج شدن از اکانت به صورت رندوم در این حالت وجود دارد.

استفاده از اپلیکیشن‌های دیگر

دسترسی به واتس اپ از طریق سافاری یا سایر مرورگرها آنچنان راحت نیست. خوشبختانه اپلیکیشن‌های زیادی بر روی اپ استور وجود دارند که امکان دسترسی به واتس اپ را برای شما مقدور می‌کنند. دو نرم افزار معروف را در این قسمت به شما معرفی می‌کنیم که با کلیک بر روی نام اپلیکیشن می‌توانید به اپ استور رفته و آنها را دانلود کنید.

Chat for WhatsApp

Messenger for WhatsApp

[ad_2]

لینک منبع

آموزش استفاده از اینستاگرام در کامپیوتر و انواع روش ها

[ad_1]

در این مقاله قصد داریم به معرفی انواع روش‌های استفاده از اینستاگرام در کامپیوتر بپردازیم. این ترفندها و ابزارها، برای استفاده از اینستاگرام در ویندوز ، لینوکس و مک کارایی دارند.

استفاده از اینستاگرام در دسکتاپ، در تمامی روش‌های موجود دارای محدودیت‌هایی است. این شبکه اجتماعی و قابلیت بسیار جذاب استوری آن، برای اشتراک‌گذاری لحظه به لحظه زندگی خود با دوستان طراحی شده است و این کار تنها با استفاده از یک گوشی موبایل مجهز به دوربین میسر می‌شود. با این حال، کاربران ممکن است به دلایل مختلفی تصمیم به مرور اینستاگرام از طریق سیستم کامپیوتری خود بگیرند. مشاهده تصاویر و ویدیوها در ابعادی بسیار بزرگتر می‌تواند یکی از این دلایل باشد. اگر شما نیز به این کار علاقه‌مند هستید، در ادامه روش‌های استفاده از اینستاگرام در کامپیوتر را عنوان می‌کنیم.

نصب نرم افزار ویندوزی اینستاگرام

اگر جزو کاربران جدیدترین سیستم عامل مایکروسافت هستید، برای دسترسی به اینستاگرام با کامپیوتر هیچ مشکلی ندارید، چرا که با وجود عدم عرضه اپلیکیشن مختص دسکتاپ توسط اینستاگرام، در فروشگاه اپلیکیشن‌های ویندوز ۱۰ یک ابزار اختصاصی به این منظور یافت می‌شود. با نصب این برنامه به تمامی ابزارها و قسمت‌هایی که در اپلیکیشن موبایل خود مشاهده می‌کنید دسترسی خواهید داشت.

مهمترین مزیت استفاده از اپلیکیشن ویندوز ۱۰ اینستاگرام در مقایسه با نسخه وب آن، امکان مشاهده بخش استوری و همچنین گفتگو با دیگر کاربران به صورت دایرکت است، دو قابلیتی که حین لاگین به نسخه وب این شبکه اجتماعی در دسترس نیستند. متاسفانه در حالت عادی، مهمترین قابلیت یعنی اشتراک‌گذاری تصاویر و ویدیوها حین استفاده ار نرم افزار ویندوز ۱۰ اینستاگرام امکان‌پذیر نیست.

وقتی بر روی آیکون دوربین واقع در گوشه بالا و سمت چپ برنامه کلیک می‌کنید، می‌‎توانید تصاویر خود را آپلود کنید، اما تنها در صورت داشتن یک کامپیوتر و یا لپ تاپ دارای نمایشگر لمسی خواهید توانست از سیستم خود تصاویر را انتخاب و اشتراک‌گذاری کنید. اگر وب‌کم نداشته باشید، این آیکون دوربین نیز کارایی خود را از دست می‌دهد و قادر نخواهید بود تصویری را ثبت و در استوری قرار دهید.

همواره می‌توانید فید خود را چک کرده و تمامی استوری‌ها را مشاهده کنید. تنها در زمان نیاز به ارسال استوری و یا یک پست عادی اعم از عکس یا ویدیو، مجبور به استفاده از اپلیکیشن گوشی موبایل خود خواهید بود. اپلیکیشن Instagram Windows 10 از طریق لینک قرار داده شده قابل دسترسی است. اگر در فرآیند دانلود و نصب دچار مشکل شدید،

استفاده از نسخه موبایل اپلیکیشن تحت وب

نرم افزار تحت وب اینستاگرام، که از طریق آدرس اینترنتیInstagram.com قابل دسترسی است، مدت‌هاست توسط کاربران این شبکه اجتماعی مورد استفاده قرار می‌گیرد. بعد از ورود به وب سایت کافی است نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کرده و خیلی سریع به فید دست پیدا کنید. اما متاسفانه محدودیت‌های آن از نرم افزار ویندوز ۱۰ نیز بیشتر هستند که عدم امکان ارسال و مشاهده دایرکت و همچنین استوری، نمونه‌هایی از آن‌ها است.

در حالت عادی، این وب سایت به کاربر اجازه نمی‌دهد از سیستم کامپیوتری خود تصویر بارگذاری کند، اما با تغییر یوزر ایجنت این کار امکان‌پذیر می‌شود. مرورگر در هر زمان که می‌خواهید به سرورهای در بر دارنده فایل‌های یک وب سایت متصل شود، قطعه‌ای از اطلاعات را برای آن ارسال می‌کند. در این بسته اطلاعاتی، ورژن مرورگر و همچنین سیستم عامل دستگاه به اطلاع سرور مقصد می‌رسد.

به صورت پیش‌فرض، این موضوع بدون دخالت کاربر و کاملا خودکار اتفاق می‌افتد. حال با کمی دست‌کاری می‌توان اینستاگرام را دور زد. به عبارت دیگر، هدف ما این است که با وجود مرور این شبکه اجتماعی با یک سیستم کامپیوتری، به آن القا کنیم در حال استفاده از یک دستگاه موبایل هستیم. در ادامه اجازه پیدا می‌کنید تصاویر را از کامپیوتر در حساب کاربری خود بارگذاری کنید.

تغییر یوزر ایجنت در گوگل کروم راحت‌تر است، به همین دلیل آموزش را با همین مرورگر پیش می‌بریم. ابتدا وارد وب سایت اینستاگرام شده و سپس به حساب کاربری خود لاگین کنید. در ادامه کلید F12 را به منظور باز کردن کنسول توسعه‌دهنده فشار دهید. سپس کلیدهای ترکیبی CTRL + Shift + M را فشار داده و یا با استفاده از سوییچ مشخص شده در تصویر زیر، به نسخه موبایل اینستاگرام تغییر وضعیت دهید.

مشاهده می‌کنید ظاهر رابط کاربری همانند نرم افزار موبایل شده است. اکنون امکان استفاده از اینستاگرام در کامپیوتر با تمامی قابلیت‌های آن وجود دارد. حتی می‌توانید با کلیک و سپس کشیدن ماوس، همانند زمان کشیدن انگشت خود بر روی صفحه در داخل فید اسکرول کنید. آیکون دوربین نیز در وسط پایین‌ترین بخش رابط کاربری به چشم می‌خورد و با استفاده از آن می‌توانید تصاویر را از سیستم کامپیوتری خود انتخاب و سپس بارگذاری کنید.

متاسفانه در زمان استفاده از اینستاگرام در کامپیوتر با کمک این روش، امکان استفاده از فیلترها و افکت‌های داخلی این شبکه اجتماعی وجود ندارد. اگر در تغییر یوزر ایجنت دچار مشکل شدید،

استفاده از اینستاگرام در کامپیوتر با برنامه‌های جانبی

اگز جزو کاربران پروپاقرص این شبکه اجتماعی بوده و یا از آن کسب در آمد می‌کنید، بهتر است به سراغ اپلیکیشن‌های جانبی باشید که توسط توسعه‌دهندگان خارجی ایجاد شده‌اند. خود شرکت اینستاگرام تاکنون هیچ نرم افزار رسمی به منظور اسنفاده در پلتفرم‌های دسکتاپ ارائه نکرده است، به همین دلیل توسعه‌دهندگان خبره دست پیش گرفته و برنامه‌های غیر رسمی اما حرفه‌ای و کاربردی خود را منتشر کرده‌اند.

این ابزارها نه تنها برای ویندوز، بلکه برای مک و لینوکس نیز وجود دارند. با استفاده از آن‌ها امکان مشاهده فید، اعمال فیلتر و بارگذاری عکس و همچنین جستجو در میان هشتگ‌های محبوب وجود دارد. امیدواریم این شبکه اجتماعی روزی نرم افزارهای رسمی مختص دسکتاپ خود را ارائه کرده و کاربران را از ابزارهای جانبی بی‌نیاز کند.

استفاده از یک شبیه‌ساز اندروید

استفاده از اینستاگرام در کامپیوتر با ترکیب کردن هر سه روش گفته شده در بالا و کمک گرفتن از هر کدام در زمان نیاز، بدون هیچ دردسری امکان‌پذیر خواهد شد. اما اگر دوست دارید دقیقا همان رابط کاربری اپلیکیشن موبایل اینستاگرام را بدون ذره‌ای تغییر (از لحاظ ظاهر و امکانات) در ابعادی بزرگتر در اختیار داشته باشید، بهترین کار نصب یک شبیه‌ساز اندرویدی بر روی سیستم کامپیوتری خود است.

این روش دردسرهای خاص خود را دارد. به عنوان نمونه، با نصب شبیه‌ساز بر روی یک سیستم کامپیوتری دارای سخت افزارهای نه چندان به‌روز، با مشکل افت عملکرد مواجه خواهید شد. اما مزیت آن، امکان استفاده از اینستاگرام، تلگرام و تمامی اپلیکیشن‌های موبایل بر روی دسکتاپ در اندازه‌ای بزرگتر است. محبوب‌ترین و کاربردی‌ترین شبیه‌سازهای اندروید به منظور استفاده از اینستاگرام در کامپیوتر BlueStacks و Nox Player هستند که می‌توانید آن‌ها را از وب سایت‌هایشان دریافت کنید.

بعد از دانلود و نصب شبیه‌ساز آن را اجرا کرده و سپس وارد اپلیکیشن گوگل پلی شوید. بعد از وارد کردن اطلاعات حساب کاربری گوگل خود، نام اینستاگرام را جستجو کرده و بعد از یافتن برنامه، آن را نصب کنید. همه‌ چیز مانند زمان استفاده از یک دستگاه اندرویدی است، با این تفاوت که این بار به جای لمس کردن، از طریق ماوس با رابط کاربری ارتباط برقرار می‌کنید.

نتیجه‌گیری

اگر کاربر ویندوز ۱۰ بوده و از طرفی کمتر در حساب کاربری خود عکس و ویدیو بارگذاری می‌کنید، استفاده از نرم افزار ویندوز ۱۰ اینستاگرام بهترین راهکار پیش‌رو است. اگر حساب کاربری شما در اینستاگرام مربوط به کسب و کارتان بوده و دارای یک حساب کاربری پولی و ویژه در آن هستید، بهتر است کار را تمام کرده و یکی از نرم افزارهای جانبی غیر رسمی دسکتاپ آن را خریداری کنید. اما اگر تمایل دارید نه تنها از اینستاگرام، بلکه از دیگر برنامه‌های گوشی موبایل خود نیز در دسکتاپ استفاده کنید، نصب یک شبیه‌ساز اندرویدی بهترین راهکار است.

[ad_2]

لینک منبع

نقد و بررسی تخصصی گوشی هواوی وای ۷ پرایم(Y7 Prime)

[ad_1]

با پیشرفت فناوری دوران موبایل های ارزان قیمت اما بی کیفیت به پایان رسیده و حالا یک موبایل نه چندان گران هم می تواند بدنه زیبا و توان پردازش کافی داشته باشد.

تولید کنندگان حتی پا را از این هم فراتر گذاشته و نسخه های موسوم به «حرفه ای» یا «اعلاء» از میان رده های خود عرضه می کنند که در آنها عموماً حافظه رم یا قدرت سخت افزاری دستگاه بیشتر شده است.

این درست همان کاری است که سامسونگ با عرضه Galaxy J5 Pro انجام داده بود، محصولی که تنها تفاوت آن نسبت به Galaxy J5 افزایش حافظه بود.

هوآوی هم با عرضه مدل Y7 Prime نسخه جدیدی از Y7 به بازار عرضه کرده که نسبت به مدل معمولی حافظه بیشتری دارد و این موضوع می تواند برای کاربران نیازمند سخت افزار بهتر جذاب باشد.

هوآوی در سالهای اخیر موبایل های جذابی به بازار عرضه کرده و بر همین اساس انتظار می رود میان رده جدید هم از کیفیت کافی برای تامین نظر کاربران این بخش از بازار برخوردار باشد.

در ادامه با بررسی Huawei Y7 Prime همراه باشید.

طراحی

میان رده ی جدید آنقدر به مدل Enjoy 7 Plus شباهت دارد که می توان آن را برادر دوقلو به حساب آورد، اما در مجموع رویه اخیر شرکت چینی را در زمینه طراحی دنبال می کند؛ بدنه فلزی ساده و حسگر اثر انگشتی که پشت بدنه قرار گرفته است.

حسگر پشت بدنه در موقعیت مناسبی قرار دارد که به خوبی زیر انگشت قرار می گیرد و آنقدر از بدنه ساده و صیقلی متمایز است که بدون نگاه کردن به سرعت محل آن را با لمس پیدا می کنید.

هوآوی ضمناً در زمینه حسگر اثر انگشت عملکرد مناسبی دارد و از این نظر یکی از بهترین های بازار است. ظرف چند صدم ثانیه پس از لمس حسگر قفل دستگاه باز می شود و دقت عملکرد هم عالی است.

قابلیت متمایز نسبت به دیگر محصولات بازار هم اینکه با سوایپ کردن روی حسگر می توانید کارهای مختلفی انجام دهید. مثلا با سوایپ به پایین پنل نوتیفیکیشن ها ظاهر می شود، سوایپ به چپ و راست داخل اپلیکیشن گالری عکس های قبل و بعد را نمایش می دهد و عملکردهای دیگری مثل پاسخ دادن به تماس دریافتی، گرفتن عکس و بی صدا کردن زنگ ساعت با لمس حسگر.

پشت بدنه چیز دیگری به چشم نمی خورد، غیر از لنز دوربین که مثل حسگر اثر انگشت، یک حلقه فلزی زیبا آن را احاطه کرده است، اما نمی توان از اندکی بیرون زده بودن آن چشم پوشی کرد.

شرکت سازنده جزئیات پشت بدنه دستگاه را با ساب پاشی ایجاد کرده و کیفیت ساخت دستگاه با محصولات رده بالا برابری می کند. «وای ۷ پرایم» با وزن ۱۶۵ گرم و ضخامت ۸.۴ میلی متر تقریباً عیناً با شیائومی Redmi Note 4X برابری می کند.

اگر دستان کوچکی نداشته باشید، بدنه «وای ۷ پرایم» به لطف خمیدگی های پشت بدنه، وزن مناسب و حاشیه ناچیز در دو طرف نمایشگر به خوبی در دست جای می گیرد و با وجود اندازه ۵.۵ اینچی استفاده از محصول راحت است (البته در هر حال هنگام استفاده با یک دست بخش بالای نمایشگر خارج از دسترس خواهد بود).

حالا که صحبت از بالای نمایشگر شد بد نیست بدانید میان رده ۲۵۰ دلاری هوآوی در این بخش LED اعلان هم دارد، قابلیتی که جی ۵ پرو از آن بی بهره بود.

در این بخش ضمناً ۷۲ درصد از نمای روبروی بدنه به صفحه نمایش اختصاص دارد که نشان می دهد حاشیه های مقدار حاشیه های فیزیکی قابل قبول است.

وجود حسگر اثر انگشت در پشت بدنه ظاهر مدرنی به «وای ۷ پرایم» بخشیده و باعث می شود این تلفن هوشمند در مقابل پرچمداران «کم حاشیه» امروزی قدیمی و از مد افتاده به نظر نرسد.

البته پشت بدنه یکپارچه نیست و یک درز باریک، نوار فلزی بالا و پایین بدنه را مجزا کرده است، اما این موضوع در طراحی دستگاه اختلالی ایجاد نمی کند.

خوشبختانه بدنه فلزی «وای ۷ پرایم» در مقابل جذب اثر انگشت هم مقاوم است و از این نظر با پرچمداران هوآوی برابری می کند. بالای بدنه فقط یک جک ۳.۵ میلی متری هدفون و یک سوراخ کوچک مربوط به میکروفن دوم دستگاه به چشم می خورد.

پایین بدنه در کنار سوراخ های اسپیکر درگاه مایکرو USB به چشم می خورد که هرچند یک نسل قدیمی تر از USB-C محسوب می شود، اما بین محصولات اقتصادی بازار هنوز هم فراگیر است و شما را از خرید لوازم جانبی و کابل های مجهز به این درگاه جدیدتر بی نیاز می کند.

دکمه های صدا و خاموش و روشن کردن بدنه روی لبه سمت راست قرار دارند و یک درگاه در سمت چپ به چشم می خورد که می تواند دو سیم کارت یا یک کارت حافظه و یک سیم کارت را در خود داشته باشد.

ناگفته نماند که میان رده جدید هوآوی را می توانید در رنگ های طلایی، نقره ای و خاکستری خریداری کنید.

نمایشگر

هوآوی برای محصول جدید یک صفحه نمایش ۵٫۵ اینچی از نوع IPS LCD با رزولوشن HD در نظر گرفته است، یعنی ۲۶۷ پیکسل در هر اینچ.

رزولوشن برای یک محصول در این اندازه کاملاً کفایت می کند و پویایی رنگها هم از توقع ما نسبت به یک محصول میان رده مجهز به پنل IPS بالاتر است.

کنتراست و عمق رنگ مشکی و حداکثر روشنایی دستگاه هم کاملاً کافی به نظر می رسند، اما به دلیل بازتاب زیاد نور از سطح بدنه، خوانایی دستگاه زیر نور مستقیم خورشید تا حدی تحت تاثیر قرار می گیرد.

در نهایت به فیلتر نور آبی می رسیم که چندان هم بین محصولات ارزان قیمت فراگیر نیست، اما اگر آن را فعال کنید، میزان خستگی چشم حین استفاده از «وای ۷ پرایم» کاهش یافته و می توانید خواب آسوده تری را هم بعد از آن تجربه کنید.

نرم افزار

هوآوی «وای ۷ پرایم» با اندروید ۷ نوقا و نسخه ۵.۱ از رابط کاربری این شرکت به نام EUMI عرضه می شود. رابط کاربری هوآوی در این نسخه هم مثل همیشه تا حدی تلاش می کند پلتفرم iOS را تداعی کند، اما در سالهای اخیر به مرور ساده تر شده و حالا یکدست تر از همیشه به نظر می رسد.

علاوه بر این حالا سازنده این امکان را در نظر گرفته که کشوی اپلیکیشن ها را فعال کنید و یک رابط کاربری مشابه آنچه در دنیای اندروید معمول است در اختیار داشته باشید.

امکان شخصی سازی ظاهر رابط کاربری هم به لطف اپلیکیشن Themes وجود دارد و در صورت عدم علاقه به طراحی نرم افزار دستگاه می توانید تا حد قابل قبولی آن را بر اساس سلیقه خود تغییر دهید.

حتی امکان شخصی سازی دکمه های ناوبری اندروید هم وجود دارد. در این بخش علاوه بر جابجا کردن دکمه های مثلث، مربع و دایره می توانید یک دکمه چهارم به پایین صفحه اضافه کنید تا با لمس آن بخش نوتیفیکیشن ها (که در حالت عادی با سوایپ از بالا ظاهر می شود) نمایان گردد.

در این محصول میان رده از قابلیت های پر طمراق مثل یادگیری ماشینی و Gesture های لمسی نمایشگر خبری نیست، اما دستگاه به خوبی می تواند عملکردهای روزمره شما را به انجام برساند.

یک ویژگی متمایز نسبت به محصولات موجود در بازار هم داک شناور به حساب می آید که با فعال کردن آن آیکون هایی در یک منوی گرد به گوشه تصویر اضافه می شود.

۳ عدد از دکمه ها مربوط به ناوبری در اندروید هستند و با استفاده از دو دکمه ی دیگر می توانید اپلیکیشن های باز در حافظه را ببندید یا صفحه را قبل کنید.

دوربین

«وای ۷ پرایم» هم مثل Y7 به یک دوربین ۱۲ مگاپیکسلی با گشادگی دریچه دیافراگم ۲.۲ و سنسور ۱/۲.۹ اینچی با پیکسل های ۱.۲۵ میکرونی مجهز است.

تا اینجای کار خصوصیات دستگاه با عمده رقبا برابری می کند، از جمله Redmi Note 4X که یکی از قابل توجه ترین ها در این بخش به حساب می آید. هرچند هوآوی رزولوشن دوربین را نسبت به دیگر رقیب هموطن ۱ مگاپیکسل کاهش داده و در عوض سنسور بزرگتری را استفاده کرده که می تواند در کیفیت ثبت عکس موثر باشد.

اما به گفته شرکت چینی فوکوس خودکار «وای ۷ پرایم» مثل برخی پرچمداران اخیر و دوربین های DSLR، مبتنی بر فناوری تشخیص فاز (PDAF) عمل می کند و همین موضوع است که میان رده جدید هوآوی را از دیگران در بازار متمایز ساخته است.

«وای ۷ پرایم» به لطف این قابلیت اولین میان رده مجهز به فناوری PDAF محسوب می شود و قادر است ظرف تنها ۰.۳ ثانیه روی سوژه فوکوس کند، در نتیجه ثبت سوژه های متحرک مثل خودرو به راحتی انجام می شود.

Phase Detection Auto Focus یک مزیت دیگر هم دارد و دقت فوکوس را بالا می برد. در حالت عادی بررسی صحت فوکوس توسط پردازنده دوربین انجام می شود اما «وای ۷ پرایم» به دو سنسور فوکوس مجهز است و این موضوع باعث می شود فوکوس دستگاه تقریباً همیشه دقیق و موفق باشد.

ظاهر کلی رابط کاربری بخش دوربین مثل همیشه تا حدی آیفون را تداعی می کند. با سوایپ کردن به سمت راست تنظیمات دوربین ظاهر می شود و در سمت چپ هم می توانید به حالت های مختلف عکاسی دسترسی داشته باشید. البته گزینه ها به اندازه پرچمداران متنوع نیستند، اما نسبت به برچسب قیمت کافی به حساب می آیند؛ مواردی مثل تنظیمات دستی، تایم لپس، پانوراما، صحنه آهسته و حالت اسکن اسناد.

کیفیت عکسهای «وای ۷ پرایم» در نور روز عالی و مقدار جزئیات کاملاً کافی هستند، آن هم با کمترین نویز ممکن. رنگها به واقعیت نزدیک و حتی اندکی اغراق شده هستند که جلوه پویا و چشم نوازی ایجاد می کند. کنتراست هم کافی به نظر می رسد و تا حد قابل قبولی می توانید جزئیات بخش های تیره و روشن تصویر را مشاهده کنید.

عملکرد «وای ۷ پرایم» در شب هم برابر یا حتی کمی بهتر از رقبا به نظر می رسد، اما در هر حال نباید بیشتر از رقم پرداختی خود انتظار داشته باشید. در این حالت هرچند میزان نور جذب شده قابل قبول است، اما دستگاه تلاش می کند با پردازش های ثانویه کیفیت تصویر را بهتر کند و این موضوع تا حدی وضوح و میزان جزئیات را کاهش می دهد.

خوشبختانه فلش قوی و pre-flash در این محصول حاضر هستند و به شما برای عکاسی در شرایط کم نور کمک می کنند.

دوربین جلوی بدنه ۸ مگاپیکسلی است و گشادگی دریچه دیافراگم آن اف ۲.۰ در نظر گرفته شده است، پس نمی تواند به خوبی رقبایی مثل گلکسی جی ۵ پرو باشد. اما جای نگرانی نیست و «وای ۷ پرایم» می تواند در صورت وجود نور کافی در محیط، نظر شما را تامین کند. در این حالت رنگها کاملاً طبیعی هستند و عمده ترین ایراد به مقدار جزئیات مربوط می شود که آن هم در صورتی که روی عکس زوم کنید محسوس خواهد بود.

این محصول ضمناً می تواند در شرایط کم نور، صفحه نمایش را به عنوان فلش برای عکاسی با دوربین جلو مورد استفاده قرار دهد.

ناگفته نماند که میان رده جدید هوآوی رزولوشن حداکثر Full HD و تعداد ۳۰ فریم در هر ثانیه فیملبرداری می کند و از این نظر عملکردی هم سطح رقبا دارد.

البته فناوری PDAF علاوه عکاسی در اینجا هم سودمند است و احتمال خارج شدن سوژه از فوکوس را به حداقل می رساند.

در پایان از شما دعوت می کنیم کیفیت دوربین Huawei Y7 Prime را در گالری نمونه عکس های ثبت شده با این تلفن هوشمند مشاهده نمایید.

سخت افزار

توان پردازش «وای ۷ پرایم» توسط اسنپدراگون ۴۳۵ تامین می شود که ۸ هسته Cortex-A53 با قدرت ۱.۴ گیگاهرتز دارد. این همان چیپستی است که در Redmi 4X شیائومی هم استفاده شده و بر همین اساس انتظار می رود تجربه کاربری قابل قبولی داشته باشد، خصوصاً که هوآوی در نسخه پرایم، حافظه رم را با ۱ گیگابایت افزایش به ۳ گیگابایت رسانده است.

به لطف چنین ترکیبی امکان اجرای همزمان چند اپلیکیشن در حافظه وجود دارد و رابط کاربری هم بدون تاخیر و مشکل اجرا می شود. «وای ۷ پرایم» در بنچمارک آنتوتو امتیاز ۴۳۵۰۰ را کسب کرد که با Honor 6C برابر است و دستگاه را کمی پایین تر از Galaxy J5 2017 قرار می دهد. در رده های پایین تر از «وای ۷ پرایم» هم با فاصله اندکی نام LG K10 2017 و پس از آن Xperia L1 به چشم می خورند.

در این معادله Redmi 4X شیائومی با قیمت پایینتر امتیاز بالاتر از ۶۰ هزار را کسب می کند که نشان می دهد دیگر رقیب هموطن در بخش قدرت سخت افزاری حرف های زیادی برای گفتن دارد.

برای اجرای بازی ها هم پردازشگر گرافیکی ادرینو ۵۰۵ در نظر گرفته شده که می تواند بازی هایی به سنگینی آسفالت ۸ را اجرا کند، اما در بخش های شلوغ و گرافیکی کاهش تعداد فریم ها در هر ثانیه محسوس است و تاحدی تجربه کاربری را تحت تاثیر قرار می دهد.

میان رده جدید هوآوی ضمناً ۳۲ گیگابایت حافظه داخلی دارد که حدود ۷ گیگابایت از آن در اختیار نرم افزار دستگاه است، اما در صورت تمایل می توانید با کارت حافظه تا ۱۲۸ گیگابایت دیگر هم به این مقدار اضافه کنید.

از دیگر ویژگی های دستگاه در این بخش نیز می توان به رادیو اف ام و بلوتوث نسخه ۴.۱ اشاره کرد.

باتری

میان رده ۲۵۰ دلاری به یک باتری با ظرفیت ۴۰۰۰ میلی آمپر ساعت مجهز است، رقمی که هرچند ۱۰۰ میلی آمپر کمتر از Redmi 4X شیائومی محسوب می شود، اما رقم قابل توجهی است و بسیاری از پرچمداران بازار را هم پشت سر می گذارد.

این موبایل ۵.۵ اینچی به لطف این باتری با هر شارژ قادر است نزدیک به ۱۲ ساعت به پخش ممتد ویدیو بپردازد. بر اساس این موضوع و طبق تجربه ما حداقل ۱.۵ روز استفاده از میان رده جدید هوآوی با هر شارژ امکان پذیر خواهد بود، رقمی که بسته به نوع استفاده شما می تواند بیشتر هم باشد.

این تلفن هوشمند ضمناً از نسل سوم فناوری شارژ سریع هوآوی هم پشتیبانی می کند و شارژ کامل باتری به حدود ۲ ساعت زمان نیاز دارد، رقمی که با توجه به ظرفیت چشمگیر باتری کاملاً قابل قبول است.

جمع بندی

هوآوی می خواهد تا ۳ سال آینده از رتبه ۳ پرفروش ترین برند تلفن های هوشمند به رده دوم صعود کرده و جایگاه سامسونگ را از آن خود کند، اما می داند که رسیدن به این هدف فقط در صورتی ممکن است که موبایل های اقتصادی این شرکت هم به اندازه پرچمدارانش جذاب باشند.

Y7 Prime هرچند یک میان رده اقتصادی به حساب می آید، اما شرکت سازنده توان پردازش آن را نسبت به Y7 بالاتر برده تا خیال کاربر از بابت قدرت سخت افزاری دستگاه برای عملکردهای روزمره آسوده باشد.

کیفیت ساخت و بدنه فلزی دستگاه با پرچمداران هوآوی فاصله قابل توجهی ندارد و به گفته سازنده فوکوس خودکار مبتنی بر تشخیص فاز هم قابلیتی است که این محصول میان رده را در بازار متمایز می کند.

عملکرد دوربین خصوصاً در نور روز کاملاً رضایت بخش است و باتری ۴۰۰۰ میلی آمپر ساعتی دستگاه هم بیشتر از آنچه بخواهید برای شما فراهم می کند.

عمده ترین نقطه ضعف Y7 Prime اما به عملکرد دوربین در شب باز می گردد که البته برای یک موبایل ۲۵۰ دلاری چندان هم تعجب بر انگیز نیست. ضمناً بسیاری از ویژگی های رابط کاربری محصولات گران قیمت تر هوآوی در این محصول حاضر نیستند و برای داشتن آنها باید محصولات گران تر همین برند یا سری Honor را تهیه کنید.

نکات مثبت

  • باتری
  • عملکرد دوربین در روز
  • نمایشگر مجهز به فیلتر نور آبی

نکات منفی

  • عملکرد دوربین در شب
  • امکانات محدود رابط کاربری

[ad_2]

لینک منبع